Poème inédit de Stefanu Cesari
(à paraitre dans "u minimu gestu ")
"Nivi, nò ?
daret'à no a falda di u vosciu manteddu vi scappa
ùn si sà mai chì strada 'ddu sigueta u sangu 'n a pitturiccia ne chì gestu pà appacià u timpurali,
ch'iddu ùn nascissi, ch'iddu ùn vinissi à batta i narba contr'à i vitrati tosti
l'ochji nudu à u mari
si ghjaccia
si sparti a strada par vultà cù calchissia ch'e no ùn cunniscimu micca
sminticaremu u so nomu po dassi una volta ch'e no saremu ghjunti “
“Nivi, nò ?
ll neige, non ? dans notre dos un pan de votre manteau fuit la main
on ne sait pas vraiment quelle course suit le sang dans la poitrine ni quel geste va trouver la tempête,
l'empêchant de naitre,
de venir battre les nerfs aux baies vitrées froides
l'œil nu sur la mer
se glace
on prend le chemin du retour avec quelqu'un que l'on connait peu
on oubliera son nom peut-être, lorsqu'on sera rendus"